حضرت فرمودند: كارگر وقتى از عملش فارغ شد اجرتش را مى‏دهند و پايان عمل صائم، شب عيد است بنابراين در شب عيد مغفرت و آمرزش كه پاداش روزه‏داران است نازل مى‏شود.

اين وداع براى كسى است كه با ماه مبارك رمضان مانوس بوده و ماه مبارك رمضان دوست او مى‏باشد والا آنكه با اين ماه نبوده وداعى ندارد، انسان از دوستش و يا با كسى كه مدتى مانوس بود، خداحافظى مى‏كند.

حضرت علي(ع) فرمود: انسان بايد زبانش را حفظ كند، زيرا اين زبان سركش صاحبش را به هلاكت مى‏اندازد. به خدا سوگند، باور نمى‏كنم بنده‏اى كه زبانش را حفظ نكند، تقوايى سودمند به دست آورد.

تنها پيوندى كه بر روابط مخلوق و خالق حكومت مى‏كند رابطه اطاعت و انجام وظيفه است، هركس مطيع فرمان او باشد از همه نزديكتر و هركس عصيان كند از همه دورتر است، هركس كه باشد.

بزرگترين اشتباهي كه جوانان جوينده كار مرتكب مي شوند اين است كه آنها نمي دانند چه كاري را مي خواهند انجام دهند، اين جاي تأسف است كه افراد براي خريد لباس بيش از انتخاب شغل كه مايه آرامش و سعادت آتيه آنها است فكر و تعمق مي كنند.

هنگامى كه انسان توفيق توبه‏ حقيقي را پيدا مى‏كند، و با اعمال صالح، گذشته را جبران مى‏نمايد، خداوند گناهان گذشته‏اش را مى‏بخشد، و آنها را از پرونده اعمالش مى‏شويد، و طبق صريح، تمام آن گناهان را تبديل به حسنات و ثواب مى‏نمايد!

تمام دانشمندان اسلام، خداوند را به اوصاف «سميع» و «بصير» ستوده‏اند، اين الفاظ هنگامى كه در مورد خداوند به كار مى‏روند، از مفاهيم جسمانى و آلات و ادوات، مجرد و برهنه مى‏شوند، چرا كه ذات پاك او مافوق جسم و جسمانيات است.

اگر بخواهيم نمازمان را سبك نشماريم بايد معرفت و شناخت كامل به مسائل زير پيدا كنيم: حكمت و فلسفه‏ى نماز؛ در نماز مقابل چه كسى مى‏ايستيم؟؛ اهميت و ويژگى‏هاى نماز؛ آثار نماز؛  آثار سبك شمردن نماز؛ برخورد ائمه عليهم السلام با «نماز» و «اوقات نماز»، چون آنها الگوى ما هستند.

طبق دو اصل«حُبّ فِى اللَّهِ» و «بُغْض فِى اللَّهِ» ما موظّفيم دوستان خدا را دوست داريم و دشمنان خدا را دشمن، و پيشوايان بزرگ دين يعنى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و امامان معصوم عليهم السلام را در همه چيز اسوه و الگوى خود قرار دهيم.

توفيق الهي، همان فراهم ساختن مقدّمات و سبب سازي براي رسيدن به هدف مشروع است؛ اما در اين ميان، نبايد اختيار و تلاش خود انسان را از نظر دور داشت.

 اسف‏بار و شرم‏آور است كه انسان مولاى كريمى داشته باشد كه همواره انواع نعمت هايش شامل حال او گردد؛ ولى او پيوسته از او روى بگرداند، كارى كه هيچ وجدانى اجازه آن را نمى‏دهد.

خوب بدانيد اگر ما صاحب همه كشور شويم و دورش سيم خاردار بكشيم باز هم سه وعده بيشتر غدا نمي خوريم و در يك رختخواب بيشتر نمي خوابيم.

كسى كه براى خشنود كردن بنده‏اى خدا را ناخشنود كند به اين معناست كه آن بنده را در سرنوشت خود مؤثّرتر مى‏داند و اهمّيتى كه به اين مخلوق مى‏دهد بيش از اهميّتى است كه به خالق خود مى‏دهد.

بايد سعى كنيم با از بين بردن زمينه‏هاى نفوذ شيطان، خويش را از وسوسه‏هاى او حفظ كنيم و خود را از محدوده ولايت او خارج سازيم و جزء آن دسته از بندگانى شويم كه شيطان سلطه‏اى بر آن‏ها ندارد.

طبق روايات بهشت هشت در و جهنم هفت در دارد و اين اشاره به اين است كه راه‏هاى وصول به سعادت و بهشت جاويدان، از راه‏هاى وصول به جهنّم بيشتر است و رحمت خدا بر غضب او پيشى مى‏گيرد.

قاطعانه و با اراده قوي تصميم بگيرد نماز بخواند، روزه بگيرد، دروغ نگويد، دزدي نكند و در يك كلام اوامر الهي را انجام داده و نواهي‌اش را ترك كند.

خدايا زياد بگردان در اين روز بهره مرا از بركاتش و  آسان كن راه مرا به سوى خيرهايش و محروم نكن ما را از پذيرفتن نيكيهايش.

در آيات قرآن، باب توبه حتى براى مشركان و قاتلان و زناكاران باز است! و اميد نجات، با استفاده از توبه، در مورد چنين گنهكارانى نيز مى‏رود، و خداوند آنها را به توبه و بازگشت دعوت نموده است.

عبادالرحمن كسانى هستند كه به خاطر رضاى خداوند، لااقل بخشى از شب را، از رختخوابهاى خويش جدا شده، و به راز و نياز با خداى خويش مى‏پردازند، و نماز شب را، كه شامل سجده و قيام و ديگر افعال است، به جا مى‏آورند.

ترديدي نيست كه اشخاص در احتياج به خواب با يكديگر فرق دارند، بعضي كمتر و بعضي بيشتر، ولي در هر حال بي خوابي كشنده نيست، تشويش و نگراني درباره آن، بيش از بيخوابي به شما صدمه مي زند.

ايمان و عمل صالح و امانت و درستكارى از شرائط استجابت دعا است؛ زيرا آن كس كه به عهد خويش در برابر پروردگارش وفا نكند نبايد انتظار داشته باشد كه مشمول وعده اجابت دعا از ناحيه پروردگار باشد.

سوغات دوستان بد، گناهان، كارهاى خلاف، صفات زشت اخلاقى، و در نهايت بر باد رفتن دين و ايمان است.

خدايا روزي کن مرا در آن فرمانبرداري فروتنان وبگشا سينه ام در آن به بازگشت دلدادگان به امان دادنت اي امان ترسناکان.

يك بيمار مي تواند فقط با حرف زدن و به اصطلاح درددل كردن شفا يابد، چرا؟ كسي جواب درست آن را نمي داند ولي همه ما وافقيم كه «عقده از دل درآوردن» يك تسكين فوري به همراه دارد.